شکر و سپاس فراوان ، به عدد ستاره های آسمان و قطرات باران و برگ درختان و ریگ های بیابان و ذره های زمین و آسمان ، خدایی را که یگانگی صفت او و جلال و کبریا , عظمت ومجد خاصیت اوست. از کمال جلال او هیچ کس آگاه نیست و هیچکس را به حقیقت معرفت او راهی نیست. بلکه اقرار کردن به عجز از حقیقت معرفت وی انتهای معرفت صدیقانست. و اعتراف آوردن به تقصیر در حمد و ثنای وی نهایت ثنای فرشتگان و پیامبران است.
به نام عاشقترین معشوق
ای عزیز ندانم که که عشق خالق گویم یا عشق مخلوق. عشقها سه گونه اند.
اما هر عشق درجات مختلفی دارد.
عشقی صغیر است و عشقی کبیر و عشقی میانه. عشق صغیر عشق ماست با خدای تعالی ، و عشق کبیر، عشق خداست با بندگان خود. اما دریغا عشق میانه که یارای گفتن ندارم ، زیرا بس مختصر فهم آمده ایم ، اما انشاء الله که شمه ای به رمز گفته شود.
کارم اندر عشق مشکل میشود
خان و مانم در سر دل میشود
هر زمان گویم که بگریزم ز عشق
عشق پیش از من به منزل میشود
ایام به کام ...
به نام معشوق حقیقی.