********************************

در این خاک زر خیز ایران زمین

نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و راد بود

کزان کشور آزاد و آباد بود

بزرگی به مردی و فرهنگ بود

گدائی در این بوم و بر ننگ بود

از آن روز دشمن به ما چیره گشت

که ما را روان و خرد تیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد

که نان آورش مرد بیگانه شد

بسوزد در آتش گرت جان و تن

به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگانی بندگیست

دو صد بار مردن به از زندگیست

********************************

فردوسی