به نام مقام متعال
****************************************
نه غذایی دارم ، نه پناهی ! بی خانمانم
همسر و فرزندی ندارم که در خانه منتظرم باشد،
اما کسی از من غنی تر نیست ،
زیرا از عشق و شادی برخوردارم.
من خدا را دارم ، لطـف و عشق " او "
مرا لبریز می کند.
بیا فقر ، بیا درد !
وقتی خدا شهریار قلب من است ،
هیچ گزندی به من نمیرسد .
همه چیز می گذرد.
مانند رویا می آیند و میروند.
من در شادی بی مرگی ساکن هستم ، وترسی ندارم
زیرا که در " او " ساکنم
و سایه ی جاودانه ی " او " بر روح من حکمفرماست.
****************************************
عشقتان فروزان و دلتان پر مهر
تا مجالی دیگر بدرود ...
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 13:40 توسط حامد
|
به نام معشوق حقیقی.